Valentine wordt door haar vader meegesleurd naar de Yukon. Hij wil haar tonen waar de rijkdom van hun familie vandaan komt, ooit zal zij die immers erven. Het is echter midden in de winter en die slaagt ongemeen hard toe. Wanneer ze de goudader bereiken, betekent dit ook het einde van haar ouders en Valentine moet proberen op eigen kracht terug te gaan naar de beschaafde wereld. Ze ziet af en wordt uiteindelijk gered door een Inuit. Ze leert de schoonheid van sneeuw en ijs kennen, maar ook hoe de maatschappij bij de Inuits draait. De goede en slechte kanten van de mensen speelt een uiterst belangrijke rol in een kleine stam en Valentine zal het voelen. Maar dit stopt haar niet. Haar avontuur heeft haar sterker gemaakt dan menig ander en wanneer ze eindelijk terug aankomt in Parijs laat ze zich niet meer doen. Ze eist haar rechten op als erfgenaam en als vrouw (en dit is begin twintigste eeuw, waar dit toch wel de wenkbrauwen deed fronsen). Het kan niet gezegd worden dat haar leven nu saai wordt. Integendeel, ze zorgt zelf wel voor de nodige ambiance.

Voor alle duidelijkheid, dit is geen lichtvoetig verhaal: moord, zelfmoord en verkrachting komen hier allemaal aan bod en de gruwelijke zaken worden getoond. Maar de veerkracht van Valentine slaat alles. Af en toe lijkt het haar zelfs iets te gemakkelijk af te gaan, maar het resulteert desalniettemin in een ongelofelijk boeiend leven met zware dieptepunten maar ook geweldige hoogtepunten en geeft ons daardoor een uiterst aangename strip om te lezen. De veelvoud aan verhaalwendingen en nieuwe verhaalelementen zorgen er ook voor dat je je nergens verveelt.

[IMG]http://www.sagauitgaven.be/Catalogus/Preview/ValentinePitie1-6.jpg[/IMG]

De tekenstijl is zeer mooi. De half-realistische, half-karikaturale tekeningen zijn uiterst sfeervol. Dit wordt nog uitgediept door de zachte kleuren en de ronde, zachte lijnvorming, die het allemaal een optimistisch gevoel geven: wat er ook gebeurt, Valentine zal het wel halen.

In het kort: een boeiend verhaal