Eén van de parallelreeksen van de hoofdreeks Thorgal heeft een afsluitend deel. Het oog van Odin is het einde voor 'De Jonge Jaren' en vertelt ons wat er met Thorgal en Aaricia is gebeurd voor ze de hoofdrollen kregen in 'Thorgal'.

De jonge Thorgal is nog steeds op zoek naar het oog van Odin. Zoals je nog wel weet is hij vastbesloten om de drie gestrande walvissen, in feite de drie zussen Minkelsönn, van een gewisse dood te redden. Hij moet de godin Frigg mild stemmen en dat kan alleen door haar het oog van Odin te bezorgen. Zijn zoektocht naar dit relikwie wordt bemoeilijkt omdat hij de drie Dornen dient te betoveren. Dit zou kunnen door zijn hemels gezang, maar dat is dan weer buiten de gezante van Frigg gerekend. In de vorm van een zwaan die zich omtovert tot een knappe jonge vrouw, Gunn, zal zij Thorgals stem veranderen naar die van een adolescent, grauw en ruw. Nu kan alleen zijn luit nog soelaas brengen. Maar of dit voldoende zal zijn ...

Surzhenko en Yann zorgen voor het scenario en de tekeningen van twee van de drie spinn-offs, 'De Jonge Jaren' en 'Wolvin'. Dat hun vertelwijze en tekeningen heel nauw grenzen aan het origineel van Van Hamme en Rosinski, zorgt ervoor dat je niet het gevoel hebt dat hier een nieuw team bezig is. Het mythische en mystieke heeft hier wel de boventoon. Goden allerlei worden op ons losgelaten en waar deze normaal niet veel met de mensheid vandoen hebben, dragen ze de jonge Thorgal toch een warm hard toe. Net zoals dat dus bij de volwassen Thorgal het geval was.

Dat met 'Het oog van Odin' een eind komt aan een nevenreeks is jammer te noemen. Waarschijnlijk zat hier nog wel iets meer in. Maar je kan beter stoppen met een topper dan de koe uit te melken tot ze droog staat. Waardige beslissing van èn scenarist èn tekenaar.

[IMG]http://www.bdgest.com//critiques/images/planches/6019_p.jpg[/IMG]