Een drenkeling spoelt aan op een godvergeten eiland en moet zich in leven proberen te houden met wat het eiland te bieden heeft. Alleen, zo godvergeten is het blijkbaar niet: het krioelt er van de kannibalen, piraten en vleermuizen met plannen. Zelfs verloren geraakte pinguïns, aliens en rommeldoezen en kwammernoten doen het eiland aan. U raadt het al: geen conventionele strip, dit Godvrrgeten eiland. Het is dan ook een humorstrip.

Eerste, en eigenlijk ook enige, vereiste van een humorstrip is dat die de lezer aan het lachen brengt. Dat is slechts gedeeltelijk gelukt. Redelijk wat gegrinnik, en af en toe eens een luid Haha!, maar bulderlachen is er niet bij. Ook de pointes zijn niet altijd gelukt. Wel zijn er veel intelligente vondsten die voor amusement zorgen: pinguïns die van wal steken op een ijsschots - geen goed idee bij een tropenzon -, vleermuizen die een plannetje verzinnen om een snurkende beer te doen verhuizen, ...
Hoewel de setting zo oud is als de straat, hebben Cromheecke en Sti aan inspiratie dus duidelijk geen gebrek.

En als je dan toch moet stranden op een eiland, neem dan toch maar dat van Godvrrgeten. Als je niet van de honger omkomt, zal je je er tenminste niet vervelen...