Van Café Cowala hebben we al een zeer [url=http://stripinfo.be/recensie.php?recensie=2826]straight to the point recensie[/url] mogen lezen door ons aller Blacktiger. Om daar nog iets aan toe te voegen zal niet eenvoudig zijn omdat we rond deze strip zowat op dezelfde golflengte liggen. De humor die Roover op papier zet is zo kantje boordje zonder op enig moment echt over de grens te gaan, hier en daar een grap niet te nauw gesproken. Alles moet door de beugel kunnen. Of het nu geloof, gehandicapten, BV's of vreemdelingen betreft, alles wordt door de mangel gehaald zonder onderscheid en ontdaan van alle respect.
[img]https://scontent-fra3-1.xx.fbcdn.net/hphotos-xaf1/v/t1.0-9/11536036_905545632840213_6502548587549949695_n.jpg?oh=1929478f5671f68264506922c55e76a1&oe=569CD5CC[/img]
Café Cowala speelt zich af in, jah wat had je gedacht, een café. Als leuke tussendoortjes krijgen we dan ook een paginagrote tekening van eenbierviltje voorgeschoteld met een illustratie op die nauw aanleunt met de humor op de andere pagina's. Zo maken we kennis met Dansen & Danssen, leren we wat een Sjalom is en verduidelijkt Roover de blaf van een hond. Originele manier om woordspelingen aan de man te brengen zonder dat je daardoor iets afdoet aan het geheel van het album. Wat associeer je meer met een drankgelegenheid dan een bierviltje? En wie van ons heeft al niet eens een krabbel gewaagd op dat stukje vilt?

Roover blijft me aanspreken met zijn no nonsense humor. Al van deel 1 stond ik versteld van zijn spitsvondigheid die, zoals reeds gezegd, nogal aanstootgevend zou kunnen zijn voor gevoelige lezers. Maar in humor moet alles mogelijk zijn, of toch heel veel. Maar wie trekt die grens?
[img]https://scontent-fra3-1.xx.fbcdn.net/hphotos-xpf1/v/t1.0-9/11953116_942034135858029_6441205309145840857_n.jpg?oh=881578ce9a9bda4f85e10e693f96aebe&oe=56935550[/img]