Honoré de Balzac wordt beschouwd als één van de belangrijkste Franse schrijvers van de 19de eeuw. Aanvankelijk was Balzac geïnteresseerd in filosofie en hij schreef verscheidene filosofische essays. Uiteindelijk legde hij zich toe op de literatuur om zo de status en bekendheid te verwerven waar hij van droomde. Een aantal van zijn realistische romans zijn uitgegroeid tot klassiekers. Ondanks zijn succes, was zijn leven niet bepaald gemakkelijk: hij probeerde een aantal bedrijven op te zetten maar deze faalden één voor één. Hij hield van een mondaine levensstijl en had daar veel geld voor nodig en daar wrong dan het schoentje.

In deze strip wordt Balzac geconfronteerd met zijn keuzes. Terwijl iedereen verwacht een preview van zijn volgend boek te zien verschijnen in de Parijse krant Revue de Paris, blijkt wat er gepubliceerd wordt een verhaal te zijn over zijn ‘echte’ leven en handelen. In het begin is Balzac arrogant genoeg om te genieten van deze ‘attentie’ maar al vlug wordt zijn luxueuze leventje stevig op de korrel genomen en wordt zijn mondaine attitude ten toon gesteld op uiterst negatieve wijze. Het bedriegen van zijn vrouw, van zijn personeel en zakenpartners, alles wordt bloot gegeven en Balzac wordt dan ook per pagina wanhopiger om de publicatie te stoppen. Hoe ver gaat iemand om zijn leven te beschermen? Balzac geeft je het antwoord.

[IMG]http://bdi.dlpdomain.com/serie/visuel/BDA_4563/1.jpg[/IMG]

Het verhaal heeft een intrigerend uitgangspunt: kan iemand de druk weerstaan om z'n hele leven (en dan vooral de slechte kanten) onder een vergrootglas ten toon gespreid te zien worden, waardoor je langs alle kanten bespot en uitgelachen wordt? Terwijl je vaststelt hoe het afloopt met Balzac, heb je toch vragen naar het grotere geheel: Hoe kan iemand zo veel weten over iemand anders? (dit is pre-internet tijd) Waarom wordt hij uitgekozen? Met andere woorden, wat is het grotere plaatje? Terwijl het verhaal van Balzac bevredigend wordt afgesloten, blijf je alsnog op je honger zitten voor het overkoepelende verhaal. Er wordt heel lichtjes naar gehint… denk ik toch, maar niet meer. En ik had al iets meer verwacht om effectief en duidelijker aan te geven dat er iets meer achter zit. Het is dus wachten op deel 2 om een beter zicht te krijgen op dit verhaal.

De licht karikaturale stijl past perfect bij het verhaal. Het gehoon van de Parijse goegemeente, alsook de arrogantie en wanhoop van Balzac komen zo mooi tot uiting.

In het kort: nog enigszins onbeslist. Het hangt allemaal af van de volgende delen of dit een perfect schot in de roos is of net niet.