Gung ho komt oorspronkelijk uit de Chinese bedrijfswereld. Het stond daar voor: samenwerken in harmonie. De Amerikanen, de soldaten, hebben de uitspraak overgenomen en er enthousiast (en soms een beetje te) aan toegevoegd. Dat is gung ho nu. In deze strip heb ik vooralsnog het gevoel dat het eerder verwijst naar het eerste, maar de recensent van [url=http://www.stripinfo.be/recensie.php?recensie=2352]het vorige deel[/url] was alvast het tweede. Ik had dat vreugde-gevoel nog niet in het eerste deel, vooral door de tekenstijl die me niet direct ligt. Het oogt op eerste zicht realistisch met alle vuil en smoezeligheid er in, maar het tweede zicht toont toch duidelijk voor mijn ogen dat het gekunsteld is. Wat ik wel heel sterk vond, was het gespeel met het licht. De lichtinvallen en daarbij aansluitend kleurgebruik brengen heel wat sfeer in elk beeldje, maar toch.. Dus hoe ging mijn standpunt zijn na dit tweede deel?

Wellll... een pak beter. Het verhaal heeft me eindelijk beet of beter gezegd de tekeningen verstoren het niet meer. Ik ben eindelijk volledig mee en ik snap zelfs het enthousiasme van de vorige recensent.

De twee puberende broers Zack en Archer zitten nog steeds in Fort Apache, maar de wilde dieren, die duidelijk uit zijn op wat bloedvergieten, zetten de aanval in op de kolonie. Eerst nog veraf maar langzaam aan zetten ze druk door de toevoer af te snijden en je weet gewoon dat een massale aanval dreigt. En dat dreigen kan je best zeer dodelijk interpreteren. Als je een stap buiten de kolonie zet, is je leven niet meer zeker. Ondanks alles blijven dit wel pubers, die nu wel heel vlug volwassen moeten worden, tegen wil en dank. Dit verhaal zit echt goed in elkaar, enerzijds de absolute terreur van de beesten buiten en anderzijds het leven van alledag met pubers en politieke machtsspelletjes. Het laatste maakt het zodanig herkenbaar dat ook de rest van het verhaal totaal geloofwaardig aanvoelt. En dan ben je mee! Voor mij is het verhaal dan ook het sterkste punt en eentje dat nu met dit tweede deel met gemak mijn mening over de tekeningen herroept en me meesleept en niet meer loslaat.

In het kort: het verhaal maakt indruk!