Dit zijn nu weer van die strips waarbij het mij moeite kost om het genre te benoemen. Ik aarzel tussen 'humor' en 'misdaad'. Didactische of educatieve strips zijn het zeker niet en ik vermoed ook dat seminaristen niet tot de doelgroep behoren.

Lola is weinig meer dan een criminele individualiste, die als Colombiaanse weet hoe ze aan drugs kan komen. De busty Lola werkt op haar eentje, slechts gesteund door de al even sexy Jane en de uiterst gespierde Z, die de rol van Jerommeke (u weet wel, uit Suske en Wiske) voor zijn rekening neemt. Deze Z lijkt, voor zover het om het hoofd gaat, verdacht veel op Lurch uit de 'Adams family'.

De verhalen zelf zijn zo ongeloofwaardig dat ze nooit bedoeld kunnen zijn als krimi's, policiers of detectives. De toon is evenwel zo luchtig dat de strips zeker humoristisch bedoeld moeten zijn. Het probleem is echter dat het geweld, zowel kwantitatief als kwalitatief, in strijd is met de luchtige verteltrant. Ik wil geen moraalridder uithangen, maar ik kan echt niet lachen om een gekruisigde penozebaas. Echte humor kan ik niet vinden, daarvoor ontbreekt de subtiliteit. Van deze strips zijn de tekeningen het beste onderdeel.

Laat ik het houden op komische misdaadverhalen, waarbij de liefhebber zich niet hoeft te vervelen, maar die verder gewoon vergeten kunnen worden.