Ik moet toegeven dat een verhaal waarvan ik op voorhand weet dat het me een moreel lesje gaat leren, ik die toch al enigszins met enige achterdocht bekijk nog voor ik er aan begin. Wordt het verhaal niet opgeofferd aan dit ‘hoger’ doel? En bijgevolg begon ik aan dit verhaal al met enige weerstand. Maar ik werd verrast.. en nog wel aangenaam ook.

[IMG]http://3.bp.blogspot.com/-GTJHQ5EmPHQ/UyLiT6ne_nI/AAAAAAAAGRc/TZmkd0pufTs/s1600/Nieuwe+vrienden+3-5.jpg[/IMG]

Alex is een jonge gast, die samen met zijn vader juist verhuisd is van een klein boerendorp naar het grote Amsterdam. Hij wordt niet direct met open armen ontvangen op zijn nieuwe school. Daarnaast is ook zijn thuis-situatie niet benijdenswaardig: na de dood van zijn moeder, heeft zijn vader zijn toevlucht gezocht in de drank. Al bij al, zijn er veel elementen die samenspannen tegen Alex. Zal hij zich kunnen aanpassen en inpassen in deze nieuwe omgeving? Kan hij opboksen tegen de vooroordelen die blijkbaar heersen in zijn school of zal hij het focuspunt worden voor de pesters? Vindt hij zijn eigen plek om terug een thuis op te bouwen? Daarnaast worden we ook meegesleept in het mysterie achter het verlaten gebouw in de buurt. Waarom komen sommige medeleerlingen hier naar toe? Van wie was dit huis?

[IMG]http://www.stripspeciaalzaak.be/beelden/Besprekingen_2014/NieuweVrienden_PR.jpg[/IMG]

Het klinkt allemaal nogal typisch clichématig: klein jongen versus de grote stad, gekruid met klasgenoten die je liever niet hebt. Maar gelukkig wordt het cliché perfect in toom gehouden… Alex weet van zich af te bijten en niet elke klasgenoot heeft het gemunt op Alex. Het is niet zwart-wit, neen, ook Alex heeft eens slechtere momenten. Alles wordt genuanceerder gebracht dan verwacht en tegelijkertijd nog eens leuk verpakt met een interessant randverhaal. Natuurlijk speelt de veerkracht die Alex bezit een belangrijke rol en heeft hij een sterk karakter om tegen een aantal elementen te blijven opboksen, dag na dag. Hij wordt een beetje een superheld in het dagelijkse leven, maar met de haren getrokken is dit niet. Er zijn genoeg voorbeelden van jongeren die dat ook elke dag doen in de realiteit. Er wordt met andere woorden een goed voorbeeld gebruikt, en daar is natuurlijk niks op tegen… in strips zijn we wel meer gewoon. En dat goede voorbeeld past natuurlijk wel met de boodschap dat men hier wil geven: niet opgeven met zijn wie je bent.

In het kort: verrassend boeiend verhaal