De ankou, de duivel en de novice
(Op weg naar Compostella)
Recensie
Als ik het werk van J-C Servais in 1 woord zou moeten samenvatten zou ik kiezen voor "bosliefde". In vrijwel al zijn werken is er sprake van een ode aan het leven in zijn Ardennen, en dat in al zijn aspekten.
In zijn meest recente reeks, [url=http://www.stripinfo.be/strip.php?reeks=27100]Op weg naar Compostella[/url] verlaat Servais zijn natuurlijke habitat en trekt andere registers open.
We volgen 4 mensen die elk om hun eigen reden een pelgrimstocht naar Compostella ondernemen. Blanche vanuit Brussel, Céline vanuit Mont St Michel, Dominique vanuit Poine Saint-Mathieu in Bretagne en Alexandre vanuit Zwitserland.
Waar ze voorbij komen nemen ze de tijd om zichzelf, en ons, te vertellen wat er zo bijzonder is aan de streek. Zo komen we heel wat te weten over Rimbaud in de Ardennen, en vooral over hoe men in Bretagne denkt over de dood, wat de rol is van de Ankou. Hiervoor dienen Dominique en Céline zich eerst wel te ontmoeten, om daarna verder samen op pad te gaan.
De verhaallijn is eigenlijk nogal dunnetjes, en dit al 2 albums lang. We worden we overstelpt met een massa info. In dit album dus over het Keltische Bretagne. Het vorige album deed dan weer heel wat over alchemie uit de doeken.
[img]http://www.stripspeciaalzaak.be/beelden/Besprekingen_2015/Op-Weg-naar-Compostella-2-P.jpg[/img]
Grafisch is dit werk weer zeer herkenbaar in de stijl van Servais. Sinds Bosliefje, toch nog altijd zijn meesterwerk, en Dagboek van een bos is er weinig evolutie.
Als jarenlange Servaisfan blijf ik met deze reeks op mijn honger zitten. Naar verluid zouden er nog 5 delen volgen. Het kan alleen maar beter worden.
In zijn meest recente reeks, [url=http://www.stripinfo.be/strip.php?reeks=27100]Op weg naar Compostella[/url] verlaat Servais zijn natuurlijke habitat en trekt andere registers open.
We volgen 4 mensen die elk om hun eigen reden een pelgrimstocht naar Compostella ondernemen. Blanche vanuit Brussel, Céline vanuit Mont St Michel, Dominique vanuit Poine Saint-Mathieu in Bretagne en Alexandre vanuit Zwitserland.
Waar ze voorbij komen nemen ze de tijd om zichzelf, en ons, te vertellen wat er zo bijzonder is aan de streek. Zo komen we heel wat te weten over Rimbaud in de Ardennen, en vooral over hoe men in Bretagne denkt over de dood, wat de rol is van de Ankou. Hiervoor dienen Dominique en Céline zich eerst wel te ontmoeten, om daarna verder samen op pad te gaan.
De verhaallijn is eigenlijk nogal dunnetjes, en dit al 2 albums lang. We worden we overstelpt met een massa info. In dit album dus over het Keltische Bretagne. Het vorige album deed dan weer heel wat over alchemie uit de doeken.
[img]http://www.stripspeciaalzaak.be/beelden/Besprekingen_2015/Op-Weg-naar-Compostella-2-P.jpg[/img]
Grafisch is dit werk weer zeer herkenbaar in de stijl van Servais. Sinds Bosliefje, toch nog altijd zijn meesterwerk, en Dagboek van een bos is er weinig evolutie.
Als jarenlange Servaisfan blijf ik met deze reeks op mijn honger zitten. Naar verluid zouden er nog 5 delen volgen. Het kan alleen maar beter worden.
Reacties
28/11/2015
Persoonlijk hoop ik inderdaad op beterschap, maar deze beide verhalen laten het ergste vermoeden. Ik geef toe ik zal ze waarschijnlijk allen aankopen al was het maar om het voortreffelijk tekenwerk.