Het recept is ondertussen gekend: pagina's met telkens 2 stroken vol humor en dan specifiek het absurde type. Echter we mogen dan wel weten wat ons te wachten staat, toch slaagt hij er nog steeds in om de absurde humor fris en verfrissend te laten doorkomen. Er is weinig tot geen kans dat je de volgende strook kan voorspellen. Vervelen en herhalen zijn blijkbaar woorden die niet echt terug te vinden zijn in de auteur zijn woordenboek, waarvoor dank.

Wat me wel opviel was dat ik in het laatste deel van deze strip ineens begeleidende teksten zag staan bij sommige van de stroken. Ergens vind ik dat jammer, omdat een beeld dat zelf alles zegt me zo veel meer aanspreekt en zeker in dit type strip. Maar het geeft af en toe inderdaad wel een beetje extra en nuttige duiding om de strook te kunnen plaatsen. Mijn voorkeur blijft echter toch wel voor de stroken zonder.

Deze tekenstijl oogt simpel maar het zit echt wel goed in elkaar. Uitgekiende lijntjes en inkleuring brengen de clou steeds zeer treffend weer. Het zit goed in elkaar.

In het kort: meer van dat