Dit boek creeërt een nieuwe wereld door middel van 'retrofuturisme'. Euh.. watte? De toekomst die nooit geworden is. Met andere woorden men keek in de jaren stillekes vooruit en deed voorspellingen hoe de verre toekomst er ging uitzien. Natuurlijk zat men er altijd goed langs, maar één van die vooruitzichten wordt hier dus werkelijkheid gemaakt. We zien dan ook een art deco stad waar de lange afstandsverplaatsingen gebeuren met zeppelins. In deze realiteit nemen robots een deel van het werk over, maar ze hebben wel allemaal hun eigen identiteit.

Echter ergens is het echt mis gegaan voor deze stad. De economie viel in elkaar en nu is het zoeken naar werk. Criminaliteit is gewoon de orde van de dag en de infrastructuur-werken zijn in verval of zelfs nooit helemaal afgerond geraakt. Tegen deze achtergrond proberen een aantal mensen te overleven. Het centrale hoofdpersonage was ooit een stuntman die gebouwen beklom, met de titel: The Human Fly. Nu wast hij echter de glazen van de hoge torengebouwen. Het verhaal begint als er iemand door de glazen valt die hij juist aan het wassen was.. Nou ja vallen?? En zo geraakt hij betrokken in de donkere kant van de stad.

Het tweede verhaal, Aerial Graffiti, begint met de vaststelling dat voor velen de situatie niet verbeterd is. The Human Fly wast nog altijd ramen. Maar dan verschijnen er schunnige zinnen in de lucht, getekend door een vliegtuig met rookmachine. Opnieuw wordt hij hierin meegesleurd. Hij moet namelijk de piloot, een vroegere vriend en stuntman, overtuigen om te stoppen. Maar natuurlijk is het verhaal niet zo simpel en zien we terug de zwarte kant van de maatschappij.

Als je nu begint te denken dat dit een uiterst zwartgallige boek is, klopt dat niet. Er zijn best wel grappige situaties en woordspelingen verstopt in dit boek. Je zal niet bulderen van het lachen, maar af en toe komt er toch een glimlach te voorschijn.

En toch.. en toch is het voor mij af en toe net iets te langdradig. Het verhaal gaat te traag vooruit. Ondanks het leuke tekenwerk van deze interessante wereld, waarin wel wat te bekijken valt, voel je de traagheid toch doorschemeren. Is het daarom niet meer de moeite waard? Wel nee. Het kunnen ontdekken van deze retrofuturistische stad in economische crisis is best leuk. En als er dan nog een crime noir verhaal afgespeeld wordt, dan neem je de traagheid er wel bij. (En je kan gerust hier en daar al eens tekstblokjes overslaan zonder het verhaal te missen.)

In het kort: als retrofuturisme je niet afschrikt, is deze één voor jou.