Ik ben bereid op basis van goede kritieken dit album (en zo veel andere comic vertalingen) een kans te geven, maar de tekeningen zijn weer het breekpunt.
Ik zal niet beweren dat de tekenaar in kwestie niet kan tekenen, maar alles is weer zo over-the-top duidelijk [I]comic-art[/I]: de onweerstaanbare drang (en voor mij dus de absolute afknapper) om zo veel mogelijk spierballen te willen laten zien. Probeer maar eens uitgeteld op een paar vuilniszakken te liggen en tegelijk alle spieren op te spannen. Kortom: anatomische onzin. Als je wil realistisch tekenen, moet dat plaatje voor mij ook kloppen.
Maar laat dat de pret niet bederven. Zoals ik al zei, als het verhaal echt goed is, wil ik het gerust een kans geven.
Boek 1
(DC Comics - Le meilleur des super-héros)
Recensie
Grosso modo, kan wat ik ken van Batman opgesomd worden met de uitdrukking: vage herinneringen aan een film lang geleden. Dat is het. En dat weinige dat ik dan dacht te kennen, wordt hier volledig onderuit gehaald. Met andere woorden we hebben hier te maken met een alternatief begin van de Batman-legende. Er weerklinkt geen vreselijke, ijselijke lach wanneer zijn ouders doodgeschoten worden, maar ze worden wel nog steeds doodgeschoten voor zijn ogen tijdens zijn jeugd. Het is dus niet allemaal vreemd, gewoon een tikje anders.
En het begint allemaal terug bij die moord op de ouders van Bruce. Vlak voor de verkiezingen belt een oude man aan bij de familie Bruce. Deze oude man blijkt een goede bekende te zijn en de vader heeft hem aangetrokken om de beveiliging van de familie op poten te zetten. Maar Bruce wil heel graag naar de film en dus gaat de familie, tegen het advies van de oude man in, toch uit zonder bescherming. En natuurlijk gebeurt het dan. Zijn ouders worden voor zijn ogen neergeschoten. Niks zal nog hetzelfde zijn. Eenmaal thuis blijkt dat de ouders de oude man eveneens hebben aangesteld als voogd in het geval dat er hen iets zou overkomen. Tegen zijn zin gaat de oude man akkoord om die onverwachte taak ook echt op te nemen en hij stelt zich aan Bruce voor als zijn butler. Butler Alfred leert Bruce hoe hij moeten vechten en overleven in Gotham City. Bruce neemt het allemaal in zich op, maar ondertussen broeit er iets in hem. Hij wil wraak. Als hij zich klaar voelt, gaat hij op zoek naar de moordenaars en zo wordt de rest van het verhaal op gang getrokken.
[IMG]http://www.comicbookbrain.com/_imagery/2012-09-06/gary-frank-batman-earth-1-page-b.jpg[/IMG]
Rauw en intens past als beschrijving zowel bij het verhaal als bij de tekeningen. Het is natuurlijk geen opgewekt verhaal, maar de ruwe arceringen in de tekeningen verdiept het triestige gevoel nog. Je voelt de huizen bijna kromtrekken van de armoede en de pijn en de mensen zie je uit pure wanhoop in zichzelf kruipen en vooral trachten niet op te vallen. Er loopt hier niemand ongehavend rond en dat toont zich ook. Een harde wereld die maar weinig lichtpunten kent en de inkleuring benadrukt dit nog eens. Weinig warme, opgewekte kleuren te bespeuren. Asgrauw of koel blauw, dat is er wel voldoende. Het past allemaal mooi in elkaar.
[IMG]http://powerdownkids.com/wp-content/uploads/2012/07/batman-earth-one-hul-konnen-dcp-page-13.jpg[/IMG]
In het kort: Nieuwe, intrigerende spin op het bekende verhaal.
En het begint allemaal terug bij die moord op de ouders van Bruce. Vlak voor de verkiezingen belt een oude man aan bij de familie Bruce. Deze oude man blijkt een goede bekende te zijn en de vader heeft hem aangetrokken om de beveiliging van de familie op poten te zetten. Maar Bruce wil heel graag naar de film en dus gaat de familie, tegen het advies van de oude man in, toch uit zonder bescherming. En natuurlijk gebeurt het dan. Zijn ouders worden voor zijn ogen neergeschoten. Niks zal nog hetzelfde zijn. Eenmaal thuis blijkt dat de ouders de oude man eveneens hebben aangesteld als voogd in het geval dat er hen iets zou overkomen. Tegen zijn zin gaat de oude man akkoord om die onverwachte taak ook echt op te nemen en hij stelt zich aan Bruce voor als zijn butler. Butler Alfred leert Bruce hoe hij moeten vechten en overleven in Gotham City. Bruce neemt het allemaal in zich op, maar ondertussen broeit er iets in hem. Hij wil wraak. Als hij zich klaar voelt, gaat hij op zoek naar de moordenaars en zo wordt de rest van het verhaal op gang getrokken.
[IMG]http://www.comicbookbrain.com/_imagery/2012-09-06/gary-frank-batman-earth-1-page-b.jpg[/IMG]
Rauw en intens past als beschrijving zowel bij het verhaal als bij de tekeningen. Het is natuurlijk geen opgewekt verhaal, maar de ruwe arceringen in de tekeningen verdiept het triestige gevoel nog. Je voelt de huizen bijna kromtrekken van de armoede en de pijn en de mensen zie je uit pure wanhoop in zichzelf kruipen en vooral trachten niet op te vallen. Er loopt hier niemand ongehavend rond en dat toont zich ook. Een harde wereld die maar weinig lichtpunten kent en de inkleuring benadrukt dit nog eens. Weinig warme, opgewekte kleuren te bespeuren. Asgrauw of koel blauw, dat is er wel voldoende. Het past allemaal mooi in elkaar.
[IMG]http://powerdownkids.com/wp-content/uploads/2012/07/batman-earth-one-hul-konnen-dcp-page-13.jpg[/IMG]
In het kort: Nieuwe, intrigerende spin op het bekende verhaal.
Reacties
25/08/2013
27/08/2013
[quote][i]Origineel geplaatst door woelfie[/i]
Ik ben bereid op basis van goede kritieken dit album (en zo veel andere comic vertalingen) een kans te geven, maar de tekeningen zijn weer het breekpunt.
Ik zal niet beweren dat de tekenaar in kwestie niet kan tekenen, maar alles is weer zo over-the-top duidelijk [I]comic-art[/I]: de onweerstaanbare drang (en voor mij dus de absolute afknapper) om zo veel mogelijk spierballen te willen laten zien. Probeer maar eens uitgeteld op een paar vuilniszakken te liggen en tegelijk alle spieren op te spannen. Kortom: anatomische onzin. Als je wil realistisch tekenen, moet dat plaatje voor mij ook kloppen.
Maar laat dat de pret niet bederven. Zoals ik al zei, als het verhaal echt goed is, wil ik het gerust een kans geven.[/quote]
Ja, daar kan ik je wel in volgen. Ik, persoonlijk, verwacht dat niet van comics, want iedereen is daar karikaturaal mooi of lelijk, maar 'gewone' mensen heb je daar niet echt. Hetzelfde voor de steroiden... ze hebben dat daar bijna standaard met de paplepel mee gekregen in de strips. Voor mij hoort het er bij, maar ik kan snappen dat dit niet voor iedereen als uitgangspunt kan.
Ik ben bereid op basis van goede kritieken dit album (en zo veel andere comic vertalingen) een kans te geven, maar de tekeningen zijn weer het breekpunt.
Ik zal niet beweren dat de tekenaar in kwestie niet kan tekenen, maar alles is weer zo over-the-top duidelijk [I]comic-art[/I]: de onweerstaanbare drang (en voor mij dus de absolute afknapper) om zo veel mogelijk spierballen te willen laten zien. Probeer maar eens uitgeteld op een paar vuilniszakken te liggen en tegelijk alle spieren op te spannen. Kortom: anatomische onzin. Als je wil realistisch tekenen, moet dat plaatje voor mij ook kloppen.
Maar laat dat de pret niet bederven. Zoals ik al zei, als het verhaal echt goed is, wil ik het gerust een kans geven.[/quote]
Ja, daar kan ik je wel in volgen. Ik, persoonlijk, verwacht dat niet van comics, want iedereen is daar karikaturaal mooi of lelijk, maar 'gewone' mensen heb je daar niet echt. Hetzelfde voor de steroiden... ze hebben dat daar bijna standaard met de paplepel mee gekregen in de strips. Voor mij hoort het er bij, maar ik kan snappen dat dit niet voor iedereen als uitgangspunt kan.
27/08/2013
Gary Frank is nog niks vergeleken met een Jim Lee of Marc Silvestri. Persoonlijk vind ik hem meevallen. Ik situeer hem meer richting Steve Dillon qua tekenstijl.
27/08/2013
Ik vind Gary Frank toch wel een héééél stuk mooier tekenen dan Steve Dillon. Bij de laatste is bijna geen onderscheid te zien in veel van zijn personages.
27/08/2013
hij tekent inderdaad beter, maar hij verliest zich ook niet in details zoals Dillon (achtergronden en plooitjes van kostuums). 'k doelde daar op.