Marcel Pagnol, misschien door de meesten onder u gekend, maar niet door mij. 'De triomf van de vader' is het eerste deel van de vierdelige romanreeks 'Jeugdherinneringen'. Dit verklapt al wel een beetje over wat het gaat.. dit is een verstripping van die eerste roman en de hele reeks gaat over de jeugdherinnering van de schrijver. Een autobiografie dus, maar wel eentje dat de herinnering romantiseert en het verleden bijgevolg een tikkeltje meer schijn geeft dat het in realiteit wellicht echt had. Maar de vraag wordt in het dossier achteraan terecht gesteld of niet alle herinneringen zo worden: de roze bril waarmee we naar onze jeugd kijken, is iets dat bijna een universeel gedrag is: de goede oude tijd, weet je wel.

Maar hier levert dat wel een prachtige strip op. Dit is geen actiestrip of een strip vol mysterie maar gewoon eentje waar de familie gezamenlijk op vakantie vertrekt. En dit echt nog wel in de jaren stilletjes wanneer de tram je ergens bracht en niet de eigen wagen (wat toen nog paard en kar was, trouwens). Het ritme van het leven was toen anders en dat zit ook in het verhaal vervat. Samen met Marcel en zijn broertje leer je de garrigue kennen. We dwalen mee rond, spelen mee het indianen-spelletje en genieten mee van de woordwisselingen tussen zijn vader en zijn oom. De twee stonden politiek mijlenver uit elkaar en dat levert de nodige vonken, maar ze zijn ook familie en kunnen eigenlijk niet zonder elkaar.

De Triomf is een rustige strip, zo eentje om te koesteren en langzaam op te nemen.. het ritme nodigt daar ook toe uit. Geen haast, gewoon op je gemakje genieten. De tekenstijl sluit daar op aan. Warme kleuren, tekeningen die net genoeg detaillering hebben om elk plaatje net iets langer te bestuderen en opgewekte en mooie mensen.. alles samen straalt dit boek continu een goed en rustig gevoel uit.

In het kort: een zacht genot