Kronieken van de zwarte maan

Terwijl hij zich aan de absolute top heeft genesteld en er niets meer lijkt te zijn wat het bloedige lot van Wismerhill kan veranderen, doet er zich iets onverwachts voor: Wismerhills vader, die al lang dood werd gewaand, komt terug om de waarheid aan hem te openbaren! Langzaam maar zeker begint het tot de jonge monarch door te dringen dat niet hij aan de touwtjes trekt, maar dat hij vanaf het prille begin slechts een onderdeeltje is geweest in het omvangrijke bedrog dat door zijn vader werd geleid. Het blijkt Haazheel Thorn te zijn die de macht in handen heeft en bepaalt wat er gebeurt. Als deelnemers aan het grote bedrog staan de priesters van de Zwarte Maan ieder machtsmisbruik toe en ze maken alvast plannen voor het nieuw te bouwen imperium. Ze hebben echter met een ding geen rekening gehouden: de rol van Wismerhill is nog niet uitgespeeld ... In dit twaalfde deel van de geweldige serie De kronieken van de zwarte maan, wordt de spanning van het begin af aan weer vakkundig opgebouwd door de Franse master of suspense Francois Froideval. Stukje bij beetje leidt hij alle lezers naar het onvermijdelijke einde van deze sage. Nadat het elfde deel een overgangsdeel bleek te zijn, gaat het echte gevecht nu pas van start. Stuk voor stuk storten alle figuranten zich in de strijd, van Wismerhill tot Methatron. Iedereen neemt deel aan deze laatste dans. En hoe die gaat aflopen staat voorlopig nog in de sterren geschreven ... (bron: Stripweb)

Alors qu'il est parvenu au sommet et que plus rien ne semble pouvoir entraver le destin sanglant de Whismerill, un fait inattendu survient : son père, présumé mort, revient lui révéler toute la vérité ! Le jeune monarque comprend enfin que, depuis le début, il n'est que le jouet d'une vaste supercherie dont Haazel Thorn tire toutes les ficelles. Confiants, les prêtres de la Lune Noire s'autorisent toutes les exactions et les démons arpentent librement le nouvel empire. Mais qu'ils se méfient de l'eau qui dort : Wismerhill est toujours le protégé des vents. Eux ne l'ont jamais trahi. Avec patience et minutie, Froideval met en place le dernier acte de sa série culte. Après un onzième tome de transition, l'action repart de plus belle dans ce nouvel opus. Chaque personnage, de Whismerill au Méthatron, abat ses cartes et entre dans la dernière danse. Paradoxalement, plus la fin se rapproche, plus on renoue avec les débuts de la saga. Pièce par pièce, l'auteur déroule la trame d'un plan soigneusement ourdi. A ses côtés, Pontet ne démérite pas : aussi à l'aise dans les scènes " diplomatiques " que dans les batailles épiques, le dessinateur ne cesse de fluidifier sa mise en scène pour notre plus grand plaisir. (bron: Stripweb)