Moeder Amerika

'Het was 12 november 1918. De eerste dag vrede van een laatste jaar oorlog. Mijn vader zei dat we die dag de winter van een ganse wereld hadden begraven. Zonder dat we wisten waar de lente was. Op de mistroostige binnenplaats van een kazerne in de Elzas staat Max, een verslagen en revolutionair Duits soldaat, tussen andere mannen uitgespuwd door het conflict. Hij heft woedend zijn vuist naar de vlaggen. Julien was daar ook, een jonge Franse fotograaf die er niet om gaf dat hij een overwinnend soldaat was en maar één ding wilde: de oorlog van zich afgooien. Ergens anders zat zij. Tina, Mexicaanse guerrillera van twintig, toen ze m'n moeder nog niet was. 't Is grappig als ik eraan denk: ze was toen net zo oud als ik nu. Op het einde van 1918 was de lente voor alle drie nog ver weg. Ik geloof vast dat ze die dag besloten hem samen te zoeken. Ieder voor zichzelf, maar samen ... En samen de winter ontvluchten ...' Striptekenaar Maël ( Frankrijk,°1976) kennen we van volgende stripreeksen De inkt van toen Miltons Dromen Moeder Amerika Tamino Moeder Oorlog Stripscenarist Kris ( Frankrijk, °1972) schreef ook al scenario's voor volgende stripreeksen = De Deserteur De Wereld van Lucie Donkere Wolken boven Brest Een Zakje Knikkers Levenslijnen Svoboda Moeder Oorlog Moeder Amerika ZEven Bestaat ook in promopakket te verschijnen in begin 2023 Moeder Amerika Promopakket (bron: Stripweb)

12 novembre 1918. Premier jour de paix. Dans la morne cour d'une caserne, Max Brunner, alsacien, soldat défait, lève un poing rageur tandis que le drapeau allemand est abaissé. Julien Varin, soldat vainqueur, le regarde, intrigué. C'est peut-être bien ce jour-là, sur les cendres de l'Europe, qu'est apparue à Max et Julien, l'un avec l'autre, l'un malgré l'autre, l'idée même d'un monde nouveau. Tout s'enchaîne très vite. Paris d'abord, où Max présente à Julien ses amis anarchistes. Le port de Rouen ensuite, où Max et ses camarades s'emparent du Libertad, un vieux cargo rouillé retenu par la Marine française, et libèrent l'équipage. Et tandis que le commandant donne ses ordres pour quitter Rouen et gagner la haute mer dans la plus grande discrétion, Max entraîne Julien dans les entrailles du navire. Ouvrant l'une des cales, Julien découvre, enfouies sous le charbon, des centaines de caisses remplies d'armes et de munitions. « Pour aider la révolution qui se propage en Allemagne, ça fera l'affaire. Cap sur Hambourg ! », rigole Max. L'Allemagne, vraiment ? Tapie dans un recoin, une ombre guette les deux hommes… Une ombre qui corps et âme se dévouera à leur faire découvrir la lumière. Et, enfin, quitter l'hiver... (bron: Stripweb)

- genummerd
- linnen rug