Maurice Tillieux mag gerust 1 van de belangrijkste stripauteurs in België genoemd worden in de periode 1950-1980. Zijn meest bekende reeks is uiteraard Guus Slim, waar we nu het tweede deel van de integrale mogen savoureren.

In deze bundel zijn de volgende 3 albums opgenomen: Vrachtboten in de avond; De hel van Texiguay; Bomaanslag in de bergen. Deze integrale volgt dus de chronologische albumuitgave, in tegenstelling tot die uit de jaren tachtig. Dat was ook eerder een bundeling dan een integrale, maar wat waren we er toen wél blij mee!

Wie deze reeks niet kent en een korte introductie over de personages behoeft verwijs ik graag naar de recensie van [url=http://www.stripinfo.be/recensie.php?recensie=2667]deel 1 van de integrale[/url].

De in dit deel opgenomen verhalen zijn wisselend in setting en onderwerp, maar blijven stuk voor stuk spannend en bijzonder leesbaar. Het ijzersterke scenario is daar niet vreemd aan. Tillieux bezorgde ook andere tekenaars een spannend plot (oa [url=http://www.stripinfo.be/strip.php?reeks=2092]Arthur Piroton[/url]) of dialogen die een matige strip dat beetje extra bezorgen (oa [url=http://www.stripinfo.be/strip.php?reeks=1921]Francis[/url]). Dat beide ook goed samen konden gaan bewees hij met zijn scenario's voor [url=http://www.stripinfo.be/strip.php?reeks=1899]Will[/url].

Opvallend is dat Guus Slim zo goed als altijd een strenge (geconcentreerde?) blik heeft. Voor het lachen moet je bij zijn assistent Vlinder zijn. Zou dat met de tijdsgeest te maken hebben? Een held moest ernstig zijn, een goede indruk maken, niet in het laatst op de Franse censuurcommissie.

[img]http://a405.idata.over-blog.com/0/59/31/96/Blog-2013-1/Blog-2013-3/Champaka-Tillieux.jpg[/img]

De 4 helden Guus Slim, Vlinder, Spek en Kersesteeltje worden trouwens telkens ze ten tonele worden gevoerd in dezelfde kleur gekleed. Respectievelijk blauw, geel, zwart en rood.

[img]http://www.marine-marchande.net/BD/Tillieux/CARGO1.jpg[/img]

Grafisch zijn er enkele bijzonderheden: zo zie je dat de figuren niet altijd op dezelfde manier worden getekend. Dat de oorzaak hiervan bij Charles Dupuis te zoeken is wordt netjes uitgelegd in het dossier dat aan de verhalen vooraf gaat.

Dit dossier is trouwens vrij beknopt. Als je de illustraties niet mee zou rekenen kom je aan amper 5 pagina's tekst. Maar de kwaliteit overtreft de kwantiteit en zo hebben we het toch liever. Het dossier focust op de beginjaren van Tillieux met tal van interessante weetjes. Dat hij bij Willy Vandersteen gewerkt heeft was een enorme verrassing voor mij. Het toont eens te meer aan hoe verweven het stripgebeuren toendertijd was.

Heerlijke integrale!