De vloek van de amethist
(Yoko Tsuno)
Recensie
Een amethist is een violet gekleurde kwartssteen, aan dewelke magische eigenschappen zouden zijn toegekend in de vroege middeleeuwen. Mede daardoor was het ook een gegeerde steen voor kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders. Hedendaags kan je de steen ook waarderen voor zijn spirituele vibraties… . Zijn sereniteit bevordert immers hogere bewustzijnstoestanden en meditatie. Voor al wie dit gelooft (of ook niet), is er voer genoeg om rond dit stukje vervuild kristal een verhaal te spinnen zoals Leloup dit gedaan heeft.
[URL=http://www.stripinfo.be/lijst.php?auteur=606]Leloup[/URL] is onlangs 79 jaar geworden en is nog steeds actief bezig met zijn levenswerk. Je kan er niet anders dan respect voor krijgen. Zijn bekendste creatie is uiteraard [URL=http://www.stripinfo.be/strip.php?reeks=384]Yoko Tsuno[/URL]. Deze vinnige en vindingrijke Japanse is dit jaar ook 42 geworden in Vlaanderen en heeft ons ondertussen al meegenomen naar heel wat spannende locaties.
In dit 26ste avontuur komt Yoko terug uit Rusland, samen met Emilia, waar ze haar eigen experimenteel vliegtuigje kreeg uit de handen van de Russen. Welk ze dan ook gebruiken om onopvallend terug te vliegen naar Schotland. Eenmaal daar ontvangt Emilia een erfenis. Deze stelt haar een hoeve ter beschikking, alwaar een Nonkel van haar vriendin, Yoko en Emilia terugzendt naar 1934 om de geheimzinnige ziekte van haar Tante te genezen.
De voorliefde voor vliegtuigen is hier weer goed zichtbaar. De klassiekers, die dankzij de sprong in de tijd, mee op avontuur mogen, zijn weergaloos en minutieus weergegeven. Iets minder vind ik de afwerking van de personages: vooral oudgedienden, zoals Ben, zijn volgens mij met iets te weinig respect behandeld. Het heeft geen negatieve invloed op het verhaal, uiteraard, maar van een man die zo perfectionist is, had ik toch niet verwacht dat hij ze zo zou neerzetten.
Verhaal technisch zit het deze keer niet zo goed in elkaar, soms probeert Leloup te veel informatie in maar 3 kadertjes te stoppen, zodat je het gevoel krijgt dat het allemaal te druk wordt en je je wat gedesoriënteerd voelt. Je moet hierdoor even terugkeren om het allemaal te vatten. Er zijn nog heel wat open vragen zoals de herkomst van deze steen en waarom hij zulke eigenschappen heeft. De antwoorden horen we misschien wel in het volgende deel. Leloup is daar niet zo duidelijk in, alsook niet in de rol van de achtergebleven karakters van het vorige album. Zien we ze terug in de hoofdrol of gaan ze zoals Ben, Paul en Mieke een steeds minder belangrijke rol krijgen… . De intriges in dit deel zijn weer van de partij maar je blijft een beetje op je honger zitten. Waarom zijn er zo veel partijen geïnteresseerd in de specifieke eigenschappen van deze steen? Het blijft nogal vaag maar dat betekent niet dat Yoko haar mannetje niet staat. Ze is zoals van oudsher steeds op de juiste plaats of soms toch niet? in ieder geval, ze helpt op haar eigen manier het verhaal vooruit.
De Amethist laat meer vragen en vaagheden achter dan goed is en ik hoop dan ook dat Leloup ons binnenkort kan vertellen waarom deze steen zo belangrijk is. Misschien toch nog een tip: Het zou zeker geen kwaad kunnen om het scenario ook eens te laten screenen door een derde partij om wat meer samenhang te krijgen.
[URL=http://www.stripinfo.be/lijst.php?auteur=606]Leloup[/URL] is onlangs 79 jaar geworden en is nog steeds actief bezig met zijn levenswerk. Je kan er niet anders dan respect voor krijgen. Zijn bekendste creatie is uiteraard [URL=http://www.stripinfo.be/strip.php?reeks=384]Yoko Tsuno[/URL]. Deze vinnige en vindingrijke Japanse is dit jaar ook 42 geworden in Vlaanderen en heeft ons ondertussen al meegenomen naar heel wat spannende locaties.
In dit 26ste avontuur komt Yoko terug uit Rusland, samen met Emilia, waar ze haar eigen experimenteel vliegtuigje kreeg uit de handen van de Russen. Welk ze dan ook gebruiken om onopvallend terug te vliegen naar Schotland. Eenmaal daar ontvangt Emilia een erfenis. Deze stelt haar een hoeve ter beschikking, alwaar een Nonkel van haar vriendin, Yoko en Emilia terugzendt naar 1934 om de geheimzinnige ziekte van haar Tante te genezen.
De voorliefde voor vliegtuigen is hier weer goed zichtbaar. De klassiekers, die dankzij de sprong in de tijd, mee op avontuur mogen, zijn weergaloos en minutieus weergegeven. Iets minder vind ik de afwerking van de personages: vooral oudgedienden, zoals Ben, zijn volgens mij met iets te weinig respect behandeld. Het heeft geen negatieve invloed op het verhaal, uiteraard, maar van een man die zo perfectionist is, had ik toch niet verwacht dat hij ze zo zou neerzetten.
Verhaal technisch zit het deze keer niet zo goed in elkaar, soms probeert Leloup te veel informatie in maar 3 kadertjes te stoppen, zodat je het gevoel krijgt dat het allemaal te druk wordt en je je wat gedesoriënteerd voelt. Je moet hierdoor even terugkeren om het allemaal te vatten. Er zijn nog heel wat open vragen zoals de herkomst van deze steen en waarom hij zulke eigenschappen heeft. De antwoorden horen we misschien wel in het volgende deel. Leloup is daar niet zo duidelijk in, alsook niet in de rol van de achtergebleven karakters van het vorige album. Zien we ze terug in de hoofdrol of gaan ze zoals Ben, Paul en Mieke een steeds minder belangrijke rol krijgen… . De intriges in dit deel zijn weer van de partij maar je blijft een beetje op je honger zitten. Waarom zijn er zo veel partijen geïnteresseerd in de specifieke eigenschappen van deze steen? Het blijft nogal vaag maar dat betekent niet dat Yoko haar mannetje niet staat. Ze is zoals van oudsher steeds op de juiste plaats of soms toch niet? in ieder geval, ze helpt op haar eigen manier het verhaal vooruit.
De Amethist laat meer vragen en vaagheden achter dan goed is en ik hoop dan ook dat Leloup ons binnenkort kan vertellen waarom deze steen zo belangrijk is. Misschien toch nog een tip: Het zou zeker geen kwaad kunnen om het scenario ook eens te laten screenen door een derde partij om wat meer samenhang te krijgen.
Reacties
02/01/2013
Volledig mee eens - ik dacht zelf ook een dergelijk recensie te schrijven. De lat ligt natuurlijk zeer hoog na de meesterwerken die Leloup vroeger gemaakt heeft. Denk maar aan albums 3,5 en 8.
door Philippe31415
03/01/2013
Ik denk altijd aan nrs. 2, 6 en 12, als ik over Leloups meesterwerken hoor.
Maar ik heb ze vorig jaar eens herlezen (de eerste acht en nr. 12, de rest zag ik toen al niet meer zitten), en dat had ik beter niet gedaan. In mijn geheugen waren dat meesterwerkjes uit mijn jeugd, maar daar bleef bij herlezen niet veel meer van over, jammer genoeg. Gelukkig is mijn jeugdnostalgie en mijn liefde voor Yoko :D er niet door om zeep. Maar herlezen zal ik niet meer doen. ;)
Na nr. 14 vond ik dat Leloups scenario's al te vaag werden en van de hak op de tak sprongen. Bij nr. 20 ben ik gestopt.
But I love Yoko !
Maar ik heb ze vorig jaar eens herlezen (de eerste acht en nr. 12, de rest zag ik toen al niet meer zitten), en dat had ik beter niet gedaan. In mijn geheugen waren dat meesterwerkjes uit mijn jeugd, maar daar bleef bij herlezen niet veel meer van over, jammer genoeg. Gelukkig is mijn jeugdnostalgie en mijn liefde voor Yoko :D er niet door om zeep. Maar herlezen zal ik niet meer doen. ;)
Na nr. 14 vond ik dat Leloups scenario's al te vaag werden en van de hak op de tak sprongen. Bij nr. 20 ben ik gestopt.
But I love Yoko !
door spock
03/01/2013
er zijn veel goede verhalen in deze reeks, het is spijtig dat het zo gegaan is maar dat is het lot van alle langlopende reeksen. Er zijn er weinig die blijven beklijven.
door Royale de luxe
03/01/2013
Ik heb ze ook vorig jaar herlezen. Verschillende van de eerste albums zijn nog best genietbaar (nooit meesterwerken) maar het verwaterd inderdaad sterk naarmate de reeks vordert. Zowel qua verhalen als qua tekeningen. Jammer.
door Surya