De laatste schaduw

Striptekenaar Yvan Gaspard ( Frankijk ) tekent hier zijn eerste strip en wat één. hij zorgt ook voor de inkleuring van de reeks De Buitengewone Reis uitgegeven bij Dark Dragon Books Stripscenarist Filippi Denis-Pierre kennen we ook van volgende stripreeksen of van delen uit die stripreeksen die hij schreef 1. John Lord 2. 999 3. De Boeman 4. De Kapers van Alcibiades 5. dromen 6. Ethan Ringler 7. Nefesis 8. Robbedoes en Kwabbernoot door 9. Zij schreven Geschiedenis 10. De Laatste Schaduw Slotdeel van een ontroerend tweeluik over de kwellingen van oorlog in een winters Russisch landschap De luitenant is dood, het lot van de gewonden is onzeker en de reserves van de barones slinken. We moeten vertrekken, maar een storm buiten verhindert dat. Niet iedereen zal levend uit dit moeras komen en er wordt al gefluisterd dat de kreupelen moeten worden achtergelaten... De laatste schaduw houdt de kinderen in de gaten, beschermt hen en onthult uiteindelijk zelfs zijn geheimen aan de zachtaardige Natalia... Maar hoewel verbeelding de sleutel is tot ontsnapping, is het slechts tijdelijk. Al snel zullen de gevolgen van angst, oorlog en hongersnood alle zielen inhalen die door het toeval bij elkaar zijn gebracht. interview met de auteur De laatste schaduw trekt je van bij de coverillustratie en de titelpagina mee in het verhaal, onder een deken van sneeuw in een sfeer die doet denken aan Pan’s Labyrinth. Denis-Pierre Filippi is niet aan zijn proefstuk toe wat het scheppen van betoverende plekken betreft. Zijn handlanger voor dit werk is Gaspard Yvan, die met De laatste schaduw voor het eerst een album tekent. Maar hoe is het album ontstaan? Hoe zou jij De laatste schaduw omschrijven? GASPARD YVAN: Er staan dan misschien denkbeeldige wezens op de cover, toch is De laatste schaduw geen fantasyverhaal. In De laatste schaduw zie je een verschrikkelijke realiteit, de oorlog, door de ogen van kinderen die de realiteit op hun manier vertellen, om haar zo de baas te worden. Ze gieten de werkelijkheid in een sprookje en scheppen een subjectief, emotioneel beeld van die ondraaglijke gebeurtenissen. De laatste schaduw is de eerste strip die je tekent, hoe is Filippi bij jou uitgekomen? YVAN: Bast, een van mijn leermeesters aan de academie, heeft Denis-Pierre Filippi aan mij voorgesteld. We zijn meteen beginnen nadenken over een gezamenlijk project, waarbij ik zou tekenen en/of inkleuren. Denis-Pierre werkte met Silvio Camboni samen aan een reeks en ze waren nog op zoek naar een inkleurder. Ik heb hun voorstel aangenomen. Maar we zijn blijven nadenken over een gezamenlijk project en dat is uiteindelijk uitgegroeid tot De laatste schaduw. Hoelang heeft het uiteindelijk geduurd voor de strip helemaal af was? YVAN: Tussen het moment waarop het contract is getekend en de publicatie van het eerste deel zijn er bijna zes jaar verstreken. Ik werkte tegelijk natuurlijk nog aan andere projecten, wat ook heel veel tijd in beslag nam. Dat het zo lang duurde, was tegelijk ook positief omdat ik mijn tijd kon nemen en heel veel vooruitgang heb geboekt. Het tweede deel heb ik op anderhalf jaar afgewerkt. Je had al samengewerkt met Filippi, als inkleurder, verliep de samenwerking nu anders? YVAN: Niet echt, behalve dat we nu maar met z’n tweeën waren, omdat ik mijn eigen tekeningen ook inkleur. (lacht) Ik werk al een hele tijd samen met Denis-Pierre en we zijn goed op elkaar ingespeeld. Net als bij de inkleuring maakte ik een pagina, we praatten erover en nadien voerde ik de aanpassingen door die we hadden besproken. Enzovoort. Hoe heb je het wezen ‘de laatste schaduw’ bedacht? YVAN: De laatste schaduw moest angstwekkend zijn. Het was een ware uitdaging om zijn masker juist te krijgen, ik heb zoveel verschillende versies getekend. Toen herinnerde ik mij het silhouet van de pestdokters, met hun masker met de lange bek (dat wat doet denken aan aasgieren). In die bek zat een doekje, doordrenkt met een middeltje dat hen moest beschermen tegen de ziekte, wat me meteen deed d… (bron: Stripweb)

Quand la réalité rattrape l'imaginaire. Le lieutenant est mort, le sort des blessés est incertain et les réserves de la Baronne s'amenuisent. Il faudrait partir, mais dehors, une tempête empêche le départ. Tout le monde ne pourra pas sortir vivant de ce bourbier et certains chuchotent déjà qu'il faudrait abandonner les éclopés... A l'abri des murmures mutins, les enfants cachés dans les murs du manoir continuent de fuir leur quotidien en se contant des histoires. La dernière ombre les observe, elle les protège et, finira même par dévoiler ses secrets à la douce Natalia... Pourtant, si l'imaginaire permet de s'évader, l'échappée n'est que temporaire. Bientôt les conséquences de la peur, de la guerre et de la famine rattraperont toutes ces âmes que le hasard a rassemblé. Quand ces éléments sont convoqués, une seule chose sait les contenter : le sang. Fin tragique d'un diptyque inspiré par l'univers du Labyrinthe de Pan, La Dernière Ombre décrit les tourments de la guerre dans un paysage russe hivernal. Un récit bouleversant sublimé par la justesse d'un graphisme virtuose. (bron: Stripweb)