De witte walvis van de dode zeeën

Zeeën en oceanen zijn verdwenen. het water is verdampt, alle zeedieren zijn dood... De wereld is veranderd in een woestijn, dieren uit de de spookzeeën keren terug om de mensen te achtervolgen. Parijs in puin trilt onder de schaduw van een witte walvis en alleen de muzikanten van de Opera slagen erin om de woede in haar te te kanaliseren door voor haar te spelen. Tot de dag waarop twee reizigers zich ermee bemoeien: een vrouw die danst met kwallen en een man met een bewogen verleden. Staan ze aan de kant van de overlevenden, of die van de spectra? De witte walvis van de dode zeeën Tekst: Aurélie Wellenstein (bron: Stripweb)

Mers et océans ont disparu. L'eau s'est évaporée, tous les animaux marins sont morts. Dans un monde changé en désert, la mer fantôme revient hanter les hommes. Paris en ruines tremble sous l'ombre d'une baleine blanche et seuls les musiciens de l'Opéra parviennent à canaliser sa fureur en jouant pour elle. Jusqu'au jour où deux voyageurs s'en mêlent : une femme qui danse avec les méduses et un homme au passé trouble. Sont-ils du côté des survivants ou de celui des spectres ? (bron: Stripweb)