Stripgids

Stripgids mikt hoog; de cover is telkens weer een representatief visitekaartje. Na de coronacover van de grensverleggende Britse stripmaker Dave McKean voor Stripgids #7 was de Amerikaan Chris Ware bereid een dubbele cover te maken. Andermaal pleit het voor het “mooiste stripblad van Europa” (dixit de Volkskrant) dat deze wereldberoemde stripmaker zijn naam opvallend met Stripgids wil verbinden. van Chris Ware. Met nieuw werk van Ward Zwart, Pieter Geenen, Barry Windsor-Smith, Ugo Bienvenue, Kim, Charel Cambré, Luc Cromheecke, Marc Legendre, Brecht Du Chau, Miel Vandepitte en Helene Lespagnard. Bijdragen van of over Steven Dupré, LGBTQI+, Willy Vandersteen, Neil Gaiman, LUCA School of Arts Brussel, de Zuid-Afrikaanse stripscene, tattoos, merchandising, Benjamin Leroy, uitgeverij Sherpa, 45 jaar Storm, Chris Mokken, Didier Reynders, Peter van Straaten, cutouts, Pascal Lefèvre, Frank Pé, strip-vertalingen, Webtoons, Wilbert Plijnaar, Charel Cambré. Zoals hierboven aangehaald gaat het katern deze keer naar Steven Dupré. Hij is vooral in de Franstalige wereld bekend van de razend populaire reeks ‘Kaamelott’. In 2011 won Dupré de Bronzen Adhemar, de belangrijkste stripprijs van Vlaanderen. Ondanks al die adelbrieven heeft Dupré – en met hem talloze collega’s – iets weg van een venter, die enorm veel tijd en moeite moet stoppen in het leuren met zijn projecten. Zijn katern is een scherpe getuigenis in een dertigtal staties van hoe het eraan toegaat in de wereld van de strip. Strips zijn een spiegel van de tijd waarin ze gemaakt worden. Het kan dan ook niet verwonderen dat strips over, van en met LGBTQI+-auteurs en thema’s steeds zichtbaarder en talrijker worden, ook bij ons in de Lage Landen. We onthullen hoe goed de jonge Willy Vandersteen naar het werk van zijn werkgever en collega Hergé heeft gekeken. Plagiaat, of eerder inspiratie? De gelijkenissen in tal van avonturen van ‘Suske en Wiske’ en de gekuifde held zijn alleszins treffend. (bron: Stripweb)