Ik start deze recensie met een bekentenis. Ik hou niet van vliegstrips. Een vliegtuig is een vliegtuig, en voor de rest levert het veelal saaie strips op. Biggles; 1 keer ter hand genomen in mijn lokale stripspeciaalzaak op 6 februari 1990 en teruggezet. Buck Danny: 1 exemplaar ontleend uit de bib en zelfs niet uitgelezen. Ik heb welgeteld één reeks in mijn kast staan: de Berlijn-trilogie van Marvano. En dan nog alleen omdat het een atypische vliegstrip is: het verhaal primeert op de vliegtuigen godbetert! En ik moet nu Boven de wolken 2 achter de kiezen proberen te krijgen, allemaal om u, waarde lezer (bewonderaar(st)er, iemand?), te dienen.

Het was dus met enigszins lange tanden dat ik deze strip ter hand nam. Maar die bui was snel over. De tekeningen zien er gelikt uit en er blijkt een verhaal aanwezig.
Snel toch even deel 1 opgezocht: 2 vrienden/luchtdurfals bekampen elkaar om de titel beste piloot en een vrouw. Maar één (Pierre) laat hierdoor bijna het leven. Weg vriendschap. Weg vrouw ook, want die gaat er met de ander (Allan) vandoor.

Deel twee: Pierre ontslaat zichzelf uit het ziekenhuis. Hij wil weg van Allan, die hem elke dag komt bezoeken. Het ongeval heeft hem zwaar getekend. Zijn gezicht is zwaar gehavend en zijn rechterhand functioneert niet meer naar behoren. Hij sluit zich aan bij een vliegstuntshow, waar hij routineus de dood tart met telkens gewaagder stunts. En dan breekt WO II uit. Pierre meldt zich aan als vrijwilliger om de Engelsen bij te staan in de Battle of England. Daar helpt hij met een legendarisch vliegtuig, de Spitfire, het luchtruim schoon te vegen van Duitsers. Dan komt Allan ook hier op de proppen. De oude rivaliteit flakkert weer op, zowel op de grond als in de lucht.

Tot daar het goed uitgewerkte dertien-in-een-dozijn-verhaal. De tekeningen zijn in het begin niet slecht, alleen de tronies mogen beter. De vliegstunts in het begin zijn heel goed uitgewerkt. Maar echt schitteren doet deze strip tijdens de luchtgevechten van Geallieerden tegen den Duits: a-dem-be-ne-mend. Je waant je bijna in een Spitfire, wanhopig kogels ontwijkend. Dit is ook mee te danken aan de uitstekende digitale inkleuring. Dat Hugault actie kan tekenen, staat buiten kijf.

Met het tweeluik Boven de wolken heb ik ootmoedig mijn oordeel over vliegstrips bijgesteld. Weer een genre meer om te volgen... En ik heb zelfs iets bijgeleerd dankzij de uitvoerige uitleg over de Spitfire op de voorflap: de mark V scheerde aan een verbluffende topsnelheid van 6202 km per uur door de lucht. Of is dit toch een drukfoutje?