Vluchtweg naar de zon
(Vluchtweg naar de zon)
Recensie
De 17-jarige adolescent Alexandre en zijn supermaat, de eigengereide Karim, worden de underdogs van parvenus, roadbusters, jutten, randdebielen, mafkezen, fascisten, activisten, wichten en nichten.
Hervé Barulea, (leraar aan de academie voor schone kunsten te Metz) bijgenaamd 'Baru', aquarelt monochroom een cynisch maar erg dynamisch storyboard met fantastisch smoelenwerk (let op de verscheidenheid van oren, handen, hoofden, nekken, lijven, kleding…). Geen statisch gepalaver in de ballonnen, net juist. Onderhuids een meer dan actuele karikatuur van de zelfkant van een ontredderde maatschappij. De rekwisieten (fifties, oldtimers, scooters, bars, straatbeelden…) zijn soms quasi fotografisch, maar ze houden je brein in de sfeer van de scène.
De 430 bladzijden zijn geen monotone roetsjbaan. De nodige rustpauzes zijn ingebouwd, maar zelfs deze geven sterke momenten weer waarin Baru een röntgenbeeld uitruwt van spotfiguren naast een verlopen en onderhuids extreem Frans Rijk (geen [i]douce France[/i]). De ruwe figuranten omlijsten een subtiele vriendschap, bondgenootschap en het openbloeien van de antiheld Alex en diens held Karim.
Haal deze topper in je bib, het is een absolute aanrader. Vakwerk, doordacht en de terechte winnaar van le grand prix d’Angoulême, Alph-Art, ...
Hervé Barulea, (leraar aan de academie voor schone kunsten te Metz) bijgenaamd 'Baru', aquarelt monochroom een cynisch maar erg dynamisch storyboard met fantastisch smoelenwerk (let op de verscheidenheid van oren, handen, hoofden, nekken, lijven, kleding…). Geen statisch gepalaver in de ballonnen, net juist. Onderhuids een meer dan actuele karikatuur van de zelfkant van een ontredderde maatschappij. De rekwisieten (fifties, oldtimers, scooters, bars, straatbeelden…) zijn soms quasi fotografisch, maar ze houden je brein in de sfeer van de scène.
De 430 bladzijden zijn geen monotone roetsjbaan. De nodige rustpauzes zijn ingebouwd, maar zelfs deze geven sterke momenten weer waarin Baru een röntgenbeeld uitruwt van spotfiguren naast een verlopen en onderhuids extreem Frans Rijk (geen [i]douce France[/i]). De ruwe figuranten omlijsten een subtiele vriendschap, bondgenootschap en het openbloeien van de antiheld Alex en diens held Karim.
Haal deze topper in je bib, het is een absolute aanrader. Vakwerk, doordacht en de terechte winnaar van le grand prix d’Angoulême, Alph-Art, ...
Reacties
14/04/2010
Is deze een integraal voor de 2 franse delen?
door Royale de luxe
14/04/2010
[quote][i]Origineel geplaatst door Royale de luxe[/i]
Is deze een integraal voor de 2 franse delen?[/quote]
ja.
Is deze een integraal voor de 2 franse delen?[/quote]
ja.
door Waldorf
14/04/2010
De aparte tekenstijl van Baru maken het hele verhaal nog indrukwekkender. Zoals de recensent aanhaalt, een echte aanrader.
door fluiten
14/04/2010
[quote][i]Origineel geplaatst door Waldorf[/i]
[quote][i]Origineel geplaatst door Royale de luxe[/i]
Is deze een integraal voor de 2 franse delen?[/quote]
ja.[/quote]
Eigenlijk niet. De oorspronkelijke versie was in zwart/wit i, 1 deel bij de collectie Manga van Casterman. Daarna is eer een heruitgave gekomen in twee delen.
De Nederlandstalige versie is dus de vertaling van de oorspronkelijke uitgave in 1 deel.
En 't is een dikke aanrader.
[quote][i]Origineel geplaatst door Royale de luxe[/i]
Is deze een integraal voor de 2 franse delen?[/quote]
ja.[/quote]
Eigenlijk niet. De oorspronkelijke versie was in zwart/wit i, 1 deel bij de collectie Manga van Casterman. Daarna is eer een heruitgave gekomen in twee delen.
De Nederlandstalige versie is dus de vertaling van de oorspronkelijke uitgave in 1 deel.
En 't is een dikke aanrader.
door Chris Van de Meerssche