Al ooit gehoord van Necromanteion? Ik nog nooit. Het is blijkbaar een orakel van de dood, zeg maar een plaats waar men met de overledenen in contact kan treden. En neen, dat klinkt helemaal niet zo vreemd dan dat het zo op eerste zicht mag lijken. We zijn hier in de wereld van Prometheus en elke dag om 13:13 gebeuren er zeer vreemde zaken, dus we zijn al wat gewoon. Dit hoort perfect thuis in dat rijtje en eigenlijk is dit, voor één keer, geen ramp maar een mogelijkheid voor een aantal avonturiers om terug in onze wereld te geraken. Zij zijn door een spiegel gestapt om te weten te komen wat er met de parallelle wereld gebeurd is en proberen een weg terug huiswaarts te vinden en dit zou het wel eens kunnen zijn.

[img]http://www.bedetheque.com/media/Planches/PlancheA_188649.jpg[/img]

In onze wereld is er in dit deel slechts een kleine gebeurtenis om 13:13. De sonde Pioneer 10 wordt ineens terug op aarde gezet. Dit is de sonde die we ooit uitgestuurd hebben om zo ver mogelijk te reizen en had de bekende gouden plaat aan boord om wezens die de sonde zouden tegenkomen te laten weten dat er nog intelligent leven is in het universum. Maar de angel zit in de staart, op de gouden plaat zijn twee tekens gewist, met name de tekens van de mens (man en vrouw). Na alle voorgaande delen kunnen we wel concluderen dat dit de oorlogsverklaring is van een buitenaards ras en dat zij diegenen zijn die achter al de vreemde gebeurtenissen zaten van de afgelopen dagen.
Maar ergens blijft het wel vreemd dat project blue book heropgestart is en dat project haarp in gang is gezet. Wat zijn onze overheden aan het uitspoken achter onze rug? Misschien is het inderdaad het redden van een deel van de bevolking maar wie vertrouwt deze mensen nog na het lezen van alle voorgaande delen? Het mysterie is bijgevolg nog steeds volop aanwezig, ondanks het feit dat de antwoorden duidelijk lijken te zijn.. lijken… en dat is meteen het spanningsveld dat gecreëerd werd in deze reeks: wie moet je geloven? Wat is de waarheid? Het is heerlijk uitgespeeld tegenover de lezer en zo kan de scenarist de twijfel best lang levend houden. Sterk.

[img]http://www.stefanoraffaele.com/wp-content/uploads/2013/06/P-1.jpg[/img]

Het tekenen van ruïnes en vernietiging gaat zonder problemen, wat maar goed is gelet op het weerkerend patroon daarvan. Af en toe loopt het mis met gezichten en hun uitdrukkingen, die durven al eens te star neergezet te zijn.

In het kort: de eeuwige twijfel over wat er nu juist aan het gebeuren is, blijft prominent aanwezig.