Ze waren met tien

Jean-Baptiste Grassien heeft zijn wraaklust bekoeld en woont nu, net zoals zijn lotgenoten, op het Île de la Beauté. Hij is gehuwd met Clara, vader van drie kinderen en leidt een teruggetrokken en vreedzaam bestaan. Hij heeft in Corsica innerlijke vrede gevonden, ver weg van de kwellingen uit zijn verleden ... van de oorlog, van de verschrikkingen. Het verleden, waarvan hij dacht dat hij het voorgoed achtergelaten had, steekt echter met veel geweld weer de kop op te midden van deze idyllische rust. Grassien en zijn gezin worden de beklagenswaardige getuigen van een Corsicaanse bloedwraak wanneer een man, door iedereen dood gewaand, zijn leven wil beëindigen maar daar het recht niet toe heeft ... Geschillen en broederoorlogen vormen de aanleiding tot wraakoefeningen en de omertà heerst. In Corsica worden conflicten binnen de familie geregeld en bemoeienissen van buitenstaanders worden niet geduld, behalve dan van Jean-Baptiste Grassien. (bron: Stripweb)

Jean-Baptiste Grassien a assouvi sa vengeance. Réfugié avec ses compagnons d'infortunes sur l'Île de Beauté, marié à Clara et père de trois enfants, il vit aujourd'hui une existence paisible. Il a trouvé en Corse une paix intérieure, loin des tourments d'antan... de la guerre, de l'horreur. Dans cette quiétude idyllique, son passé, qu'il pensait enfoui à tout jamais, ressurgit avec violence. Grassien et sa famille sont les témoins malheureux d'une vendetta corse quand un homme, que tous pensaient morts, veut finir ses jours sur ses terres et qu'il n'en a pas le droit... Alors les querelles, les guerres fratricides deviennent prétextes à la vengeance, et l'omertà règne. En Corse les conflits se règlent en famille et nul étranger n'y a sa place, hormis Jean-Baptiste Grassien... (bron: Stripweb)