Het land van illusies
(Ikigami - The Ultimate Limit)
Recensie
Op enkele jaren tijd beëindigt uitgeverij Kana de vertaling van het manga-epos “Ikigami”. Met dit tiende deel komt er een einde aan het verhaal van [URL=http://stripinfo.be/lijst.php?auteur=10565]Motoro Mase[/URL]. Eindelijk komen we te weten hoe Fujimoto zijn strijd tegen de welvaartsvrijwaringswet afloopt.
Wie de reeks nog niet kent, verwijs ik graag naar de recensies van de voorgaande delen op [URL=http://stripinfo.be/strip.php?reeks=9132]http://stripinfo.be/strip.php?reeks=9132[/URL] Maar toch even kort verwoorden waarover deze reeks gaat:
Een ikigami is een overlijdensbericht dat afgeleverd wordt één dag voor je, als jongere, dood gaat. De welvaartsvrijwaringswet die verantwoordelijk is voor deze berichten is in Japan ingevoerd om de welvaart te garanderen. 0.1% van de bevolking krijgt op jonge leeftijd een nanocapsule ingeplant die op een vooropgesteld uur, dag en jaar tussen het 18de en 24ste levensjaar een hartfalen veroorzaakt. Fujimoto is de man die de onaangename taak heeft die personen hun doodvonnis te overhandigen. Zijn werk zorgt ervoor dat zijn geweten in opstand komt tegen deze wet die er is, zo zegt de regering, om te zorgen dat de welvaart stijgt.
In dit deel zien we hoe de bevolking meer en meer in opstand komt tegen de omstreden wet. Hoe zal de regering hiermee omgaan en wat doen ze om de opgezweepte bevolking in toom te houden? Slaagt Fujimoto in zijn opzet en kan hij uit handen van de politie blijven? Een heleboel vragen die een antwoord krijgen in dit afsluitende deel. Het is echter niet zo dat de auteur zich enkel beperkt tot deze antwoorden. Hij slaagt er tevens in om het verhaal te vertellen van iemand die een Ikigami krijgt en hoe hij daarmee omgaat. Bovendien krijgen we ook nog het verhaal van een buitenlandse vrouw die komt kijken hoe de wet werkt en daarbij geconfronteerd wordt met haar eigen problemen. Tijdens de vertellingen laat de auteur heel wat maatschappijkritiek horen en wijst hij erop hoe bevolkingen (kunnen) bespeeld worden. Dit alles wordt gecombineerd met de nodige verrassingen die je als lezer niet verwacht.
Kortom: heel wat leesvoer dat je als lezer geen tijd gunt om veel te bekomen. Het hele boek van ruim 250 bladzijden is uit voor je er erg in hebt. Motoro Mase is duidelijk een rasverteller!
Besluit: een waardige afsluiter van een goede reeks die diep-menselijke gevoelens blootlegde en de nodige maatschappijkritiek niet uit de weg gaat.
Wie de reeks nog niet kent, verwijs ik graag naar de recensies van de voorgaande delen op [URL=http://stripinfo.be/strip.php?reeks=9132]http://stripinfo.be/strip.php?reeks=9132[/URL] Maar toch even kort verwoorden waarover deze reeks gaat:
Een ikigami is een overlijdensbericht dat afgeleverd wordt één dag voor je, als jongere, dood gaat. De welvaartsvrijwaringswet die verantwoordelijk is voor deze berichten is in Japan ingevoerd om de welvaart te garanderen. 0.1% van de bevolking krijgt op jonge leeftijd een nanocapsule ingeplant die op een vooropgesteld uur, dag en jaar tussen het 18de en 24ste levensjaar een hartfalen veroorzaakt. Fujimoto is de man die de onaangename taak heeft die personen hun doodvonnis te overhandigen. Zijn werk zorgt ervoor dat zijn geweten in opstand komt tegen deze wet die er is, zo zegt de regering, om te zorgen dat de welvaart stijgt.
In dit deel zien we hoe de bevolking meer en meer in opstand komt tegen de omstreden wet. Hoe zal de regering hiermee omgaan en wat doen ze om de opgezweepte bevolking in toom te houden? Slaagt Fujimoto in zijn opzet en kan hij uit handen van de politie blijven? Een heleboel vragen die een antwoord krijgen in dit afsluitende deel. Het is echter niet zo dat de auteur zich enkel beperkt tot deze antwoorden. Hij slaagt er tevens in om het verhaal te vertellen van iemand die een Ikigami krijgt en hoe hij daarmee omgaat. Bovendien krijgen we ook nog het verhaal van een buitenlandse vrouw die komt kijken hoe de wet werkt en daarbij geconfronteerd wordt met haar eigen problemen. Tijdens de vertellingen laat de auteur heel wat maatschappijkritiek horen en wijst hij erop hoe bevolkingen (kunnen) bespeeld worden. Dit alles wordt gecombineerd met de nodige verrassingen die je als lezer niet verwacht.
Kortom: heel wat leesvoer dat je als lezer geen tijd gunt om veel te bekomen. Het hele boek van ruim 250 bladzijden is uit voor je er erg in hebt. Motoro Mase is duidelijk een rasverteller!
Besluit: een waardige afsluiter van een goede reeks die diep-menselijke gevoelens blootlegde en de nodige maatschappijkritiek niet uit de weg gaat.
Reacties
30/09/2013
Heeft er iemand zin om een recensie over monster (Naoki Urasawa) te schrijven? In de recensie van het eerste deel van deze reeks word het verhalend talent van Ikigami vergeleken met dat van Monster, en aangezien Ikigami mij aanspreekt, ben ik wel geïnteresseerd...
30/09/2013
Ik kan je zeggen dat Monster een prachtige reeks is maar totaal niets van doen heeft met Ikigami. Monster is één lang verhaal terwijl Ikigami, tussen de zielenroerselen van Fujimoto door, telkens twee op zich staande verhalen bevat.
Monster is zeker een aanrader ook al vind ik, maar laat dit persoonlijk zijn, het laatste afsluitende deel niet aan mijn verwachtingen voldeed. Het toch wel open einde liet je met meer vragen achter dan dat je antwoorden kreeg. Waarschijnlijk met de bedoeling om hier nog een verhaal aan te breien maar dat is tot op dit ogenblik nog niet gebeurd. Maar laat dit je niet weerhouden om deze reeks in huis te halen. Uren leesplezier en spanning.
Monster is zeker een aanrader ook al vind ik, maar laat dit persoonlijk zijn, het laatste afsluitende deel niet aan mijn verwachtingen voldeed. Het toch wel open einde liet je met meer vragen achter dan dat je antwoorden kreeg. Waarschijnlijk met de bedoeling om hier nog een verhaal aan te breien maar dat is tot op dit ogenblik nog niet gebeurd. Maar laat dit je niet weerhouden om deze reeks in huis te halen. Uren leesplezier en spanning.
30/09/2013
[quote][i]Origineel geplaatst door fluiten[/i]
Ik kan je zeggen dat Monster een prachtige reeks is maar totaal niets van doen heeft met Ikigami.[/quote]
Dat is ook de reden dat ik die niet vermeld heb in mijn bespreking.
Los daarvan wil ik zeker beamen dat Monster méér dan de moeite waard is. Beklijvend van begin tot einde!
Ik kan je zeggen dat Monster een prachtige reeks is maar totaal niets van doen heeft met Ikigami.[/quote]
Dat is ook de reden dat ik die niet vermeld heb in mijn bespreking.
Los daarvan wil ik zeker beamen dat Monster méér dan de moeite waard is. Beklijvend van begin tot einde!